(اصلا الان منتظر یه متن سیاسی نباشین که مرا صد دل از این خوبان جدا 
نیست!!!)
****************************************
انقلاب به اصطلاح فجری ما تا حالا سه نسل و درگیر کرده که ما اصلا به دوتای اول کار نداریم....
ولی اوضاع واسه ما فرق میکنه.......از همون بچگی که نیمه دوم بهمن میشد آرزوم بود که دوباره انقلاب شه، نه اینکه فکر کنین عجب اپسیلون روشن فکری بودم تو دوران طفولیت ها، مسئله این بود که با اون تریپ تعطیلی اجتماع حال میکردم
( که خدا رو شکر الان هم به بهترین نحو به آرزوم رسیدم!)
یه کم که گذشت و از طفولیت به طفلیت رسیدم و دیگه حالیم بود کی رفت و کی اومد. بازم سرگرمی های بهمنی سر جاش بود؛ یه 10 روزی کلاسا تق و لق ، ما هم که بچه معروف مدرسه( البته نه واسه خوشگلی و ... بلکه از نظر حضور بابا اینا در انجمن و ...) و هزار جور بازی و ادا اطوار داشتیم مثه گروه سرود و نمایش و ....و فکر هم می کردیم که انقلاب یه چیز مهمی بوده در حد اهمیت سرود ما تو جشن!
بعدا که هنوزم دنیا واسمون گل و بلبل بود و کلمات زشتی مثه کل کل رو بلد شده بودیم سر تزئینات کلاس با کاغذ رنگی و چیزای جیگول وینگول با بقیه کلاسها رقابت می کردیم!!!!
تو دبیرستان هم اگرچه وقتی یکی میومد واسمون حرف بزنه (آقای متشخصی چیزی) همش ابروهامونو مینداختیم بالا که اینا رو نیگا ، معلوم نیس چه فازی گرفتن که هنوز سرخوشن.........ولی همیشه نسبت به ادامه برنامه، خوردن آب میوه و یه 22 بهمنی که اینور و اونورش بشه یه شمال رو ردیف کرد رضایت خاطر داشتیم.
اونا که گذشت....................... 
الانا اگرچه نه تعطیلیش محسوسه، نه هیجانش، و نه هیچ چیز دیگه ولی هنوزم یه حس نوستالژیک از اون روزها مونده که منو نسبت به فهمیدن یه اپسیلون اطلاعات اضافه از اتفاق هایی که افتاده تشویق می کنه...................
همش هم همین نیست
تو کشور نیمچه دپسرده ما، همین که 2 روز پرچما رنگی بشه ، از در و دیوار آهنگای شاد بزنه بیرون و یه تعطیلی هم پشت بندش؛ یعنی مردم شادند و این یعنی خوب .................البته خیلی ها هم این روزا رو به یاد خاطرات 30 سال پیششون می گذرونن که جزو نسل 1 و 2 محسوب می شن و قرار نیس الان در موردشون چیزی بگیم!
بعد اینکه برنامه های صدا و سیمای ایران هم تغییر اساسی می کنه........ 
یه turn to our back واقعی رو می بینیم، جدا از شیرینی دیدن امثال پرستویی در دهه 50 و زنده شدن خاطره خیلی ها که الان نیستن ، به یه واقعیتی میرسیم که ماها از همون اولم استعداد فیلم سازی نداشتیم.........ضمنا خدایی به نسبت اون موقع بهتر شدیم دیگه!!!! ( من کشته و مرده تیتراژ های آخر این فیلم هام) D:
تازگی ها هم شاید دیده باشین که یه سری فیلم های جالب غیر تکراری از اون زمان ها پخش می کنن......مثلا امشب مصاحبه با فردین رو پخش کردن که از اوضاع بد سینماها می نالید!
ولی نمیشه خیلی هم دیگه آدم چشماشو ببنده و یه سری تفکرات رو که به اسم سریال به خورد آدما می دند رو نادیده بگیره........ تو یکی از این امسالی ها یه مصدق درست کرده بودن که آدم نسبت به غرض ورزی صاحبان رسانه 2 زار شک هم نمی کنه....... حداقل انقدره تلبلو نباشین که یه اپسیلون ِ مصدق نشناس هم حالیش شه! 
یا اینکه تو بخش های خبری میان میگن سال 57 استان سیستان بلوچستان 3 متر جاده داشت الان 30 متر! اون وقت حتی یه اپسیلونی مثه من ادعا می کنه که این چیزا با طرح تکامل تدریجی داروین هم شکل می گرفت....... هدفی که با خواستن یه ملت تحقق پیدا کرده باشه برای هر عقل سلیمی مقبوله، مخصوصا واسه ایرانیا که فکر کنم اولین و آخرین Team Work موفقشون بوده باشه؛ پس لطفا انقدر این ملت گوسفند رو خر نکنین! (تابلوئه که نباید ادامه بدم چون دارم حس نزدیکی به مقامات قضایی رو پیدا می کنم!)
در هر صورت کار مردم ما انقدر برام ارزشمند هست که نسبت بهش مثبت فکر کنم و سر تسلیم نسبت به خواسته هاشون فر
ود بیارم.........
امیدوار باشم که مردم مون دوباره اون همه با انگیزه بشن و یادشون بیفته مبارزه تنها راه زندگیه!
- Je suis malade et ne suis alee a la classe aujourd'hui
- Je n`ai pas de fonte de Francais et c`est por quio le orthographe n`est pas totalement correct
- en tout cas Dieu Merc
شنبه 20 بهمن
